Report – Imagine 2016 (1)

on

Deze maand vind voor de 32ste maal het Imagine Filmfestival plaats in Amsterdam. Welke plek is meer geschikt voor Cinema Interruptus om zijn entree in de filmblogwereld te maken dan dit pure, laagdrempelige en toegankelijke festival in het prachtige EYE? En nog belangrijker, ook dit jaar is het programma weer divers en verrassend. Imagine, tot 2009 het Amsterdam Fantastic Film Festival, zit boordevol genrefilms van Aziatische, Amerikaanse en Europese bodem.


Taxidermie en goddeloze filosofie

men-chicken
Men and Chicken (2015, Jensen)
  • MÆND OG HØNS [Men and Chicken] | Anders Thomas Jensen
  • 2015 | Denemarken | komedie | 104 minuten
  • Cast: David Dencik, Mads Mikkelsen, Nikolaj Lie Kaas, Søren Malling, Nicolas Bro, e.a.

Anders Thomas Jensen heeft na tien jaar eindelijk weer eens een film geschoten. Daarvoor neemt hij veel oude bekenden mee. Mads Mikkelsen mag dan inmiddels wel een internationale ster zijn, als zijn vriend belt voor een absurdistische trip down memory lane keert de voormalig Bond-villain zo terug naar het moederland.

Want absurdistisch is het, zoals we gewoon zijn van Jensen. Zijn meest succesvolle film was ook zijn laatste. Adam’s Apples (2005) was een filosofisch-existentieel verhaal over een neonazi die zijn taakstraf moet volbrengen onder het toeziend oog van een labiele priester (gespeeld door Mikkelsen). Men and Chicken borduurt qua stijl en inhoud voort op zijn voorganger en heeft soms de neiging de diepte te zoeken. Uiteindelijk blijkt dat toch meer pretentie; de subtielere grappen worden naarmate de speelduur vordert steeds vaker afgewisseld met wat flauwe, fysieke humor. Hoe erg dat is, ligt maar net aan simpelweg waar je voorkeur ligt. Of waar je tolerantie ligt met betrekking tot gewelddadige, taxidermisch getinte gevechten met opgezette dieren als wapens. Het draait in Jensens nieuwste fabel om twee broers die op zoek gaan naar hun biologische vader op een klein Deens eiland met slechts een stuk of veertig inwoners. De veerpont vaart twee keer per week heen en weer. De broers vinden hun familie, levend in een verwilderd sanatorium vol met loslopende geiten, kippen, stieren en konijnen. Het rariteitenkabinet wordt gecompleteerd door de vijf verloren halfbroers, allen in het bezit van unieke eigenschappen en een hazenlip.

De ‘kleine’grappen werken het beste, al is het duidelijk dat Jensen een voorliefde heeft voor slapstick. Hij is een uitstekend schrijver en juist de vlotte dialogen in de eerste akte van de film brengen het geheel naar een hoger niveau. Dat is voor een groot deel te danken aan de cast, zoals gezegd een verzameling acteurs waar Jensen eerder mee werkte, die geen onbekenden zullen zijn voor de volgers van Deense cinema. Mikkelsen, alsook Nikolaj Lie Kaas en Søren Malling hebben koppen van graniet en zijn, net als de andere broers, perfect gecast.

Van een hilarisch slecht gekadreerde videoboodschap door een stervende pleegvader tot de oeverloze discussies over Darwin, God en wat een slecht jaar 1921 wel niet was voor de natuurkunde, Men and Chicken is een absurde film zoals alleen Jensen hem uit de koker kan toveren. Hij is niet bang om wat boude claims en filosofische gedachten te deponeren over religie en de zin van het leven, maar slaat die vervolgens in duizend stukken met het betere gooi- en smijtwerk. Onevenwichtig naar het einde toe, maar absoluut een der grappigste films van het jaar.

3-5


Rouwverwerking in the hills

theinvitation
The Invitation (2015, Kusama)
  • THE INVITATION | Karyn Kusama
  • 2015 | VS | thriller | 100 minuten
  • Cast: Logan Marshall-Green, Michiel Huisman, Michelle Krusiec, Tammy Blanchard, John Carroll Lynch, Emayatzy Corinealdi, e.a.

Op het eerste gezicht lijkt Karyn Kusama’s The Invitation een typische b-horror. Een vriendengroep in een huis, slecht mobiel bereik, een hoofdpersoon die als enige aan lijkt te voelen dat terreur op het punt van beginnen staat. Het is dus afwachten hoe Kusama de standaard valkuilen van het genre weet te omzeilen. Dat lukt haar vrij aardig en zorgt voor een onderhoudende film. Eentje met gebreken, dat dan weer wel.

The Invitation heeft in ieder geval niet te lijden onder een matige hoofdrolspeler. Logan Marshall-Green brengt het er prima vanaf als protagonist die moet dealen met een gestoorde ex en haar cultachtige nieuwe entourage, een naïeve vriendengroep en een portie onverwerkte rouw. Het zit zo: ooit waren Will (Logan-Green) en Eden (Tammy Blanchard) getrouwd. Na de dood van hun zoontje is het fout gegaan tussen de twee en nu, twee jaar later, komen Will en enkelen van zijn beste vrienden bij elkaar voor een diner bij Eden en haar nieuwe vriend, verscholen in een villa in de Hollywood Hills. Als mysterieuze splijtzwam mag onze medelander Michiel Huisman zich uitleven in de rol van gastheer.

Met name in de beginfase heeft The Invitation te kampen met een gebrek aan tempo in de montage. Dat is vreemd, want later in de film is het juist de editing die de vaart in het verhaal houdt en de scènes binnenshuis iets broeierigs geeft. Het lijkt erop dat Kusama precies op deze sfeer mikt, ze speelt opzichtig leentjebuur bij het Deense familiedrama Festen (1998, Vinterberg), een intense film die inmiddels een semi-klassieker status heeft verkregen. Zelfs referenties naar Fight Club (1999, Fincher) zijn niet volledig uit de lucht gegrepen. Kusama weet wanneer ze de kijker wel of geen informatie moet verschaffen en juist die duisternis is prettig. Ze speelt met verwachtingen en ontwijkt clichés. Daarin slaagt ze. Helaas is de climax dan weer vrij lafjes en is het acteerwerk niet over de gehele breedte even sterk. Dat maakt voor een onderhoudende thriller met een aardige sfeer. Na Hollywood-vehikels Æon Flux (2005) en Jennifer’s Body (2009) lijkt Kusama haar groove te hebben gevonden in de wat kleinere genrefilm.

2-5


AMBIGUE EN DROMERIG VAKWERK

nowheregirl2
Nowhere Girl (2015, Oshii)
  • TÔKYÔ MUKOKUSEKI SHÔJO [Nowhere Girl] | Mamoru Oshii
  • 2015 | Japan | actie, thriller | 85 minuten
  • Cast: Nana Seino, Kanon Hanakege, Hirotarô Honda, Nobuaki Kaneko, e.a.

Ai (Nana Seino) is een outkast op de kunstacademie voor meisjes waar ze onder leiding van een nogal markante tekenleraar leert naakte modellen en gipsen bustes na te schetsen. Tenminste, dat is wat haar medeleerlingen doen. Ai is anders, ze heeft PTSD (en naar de oorzaak kunnen we slechts gissen) en volgt een speciaal programma waarin ze praktisch volledig haar eigen gang kan gaan. Dat doet ze, in het auditorium van de school werkt ze aan een mysterieus kunstproject.

Veel meer dan dat hoef je op het eerste gezicht niet te verwachten van het plot dat Mamoru Oshii voorschotelt. De beste man heeft sinds de vroege jaren tachtig een imposant oeuvre opgebouwd met mangaklassiekers als Angel’s Egg (1985), twee Patlabor films (1989, 1993), Ghost in the Shell (1995), Innocence (2004) en Sky Crawlers (2008). Ook op het gebied van live-action verdiende Oshii al zijn sporen dankzij cultfilm Avalon (2001). Kortom, een man die er toe doet in de moderne Japanse cinema. Is het erg dat Nowhere Girl dan lichtelijk plotloos door Oshii’s universum zweeft? Nee, helemaal niet. Wat de 64-jarige Japanner heeft gemaakt is weer een speciaal werkje en het is bovendien allemaal wonderschoon in beeld gebracht.

De beelden zijn dromerig en de klassieke score is mooi en werkt bijna hypnotiserend. Na een lange aanloop wekt Oshii toe naar een climax die je nog lang zal heugen. Dat sommige elementen in de film dan wat aanvoelen als een mislukte gimmick, een opzet naar iets dat niet helemaal uitkomt, is jammer. Het doet echter niets af aan het pure vakmanschap dat Oshii in de laatste akte op het doek legt. Alleen al daarom, en vanwege het spel van actrice Seino, is dit een bijzondere film.

3-5


RARITEITENKABINET VAN MIIKE

yakuza
Yakuza Apocalypse (2015, Miike)
  • GOKUDOU DAISENSOU [Yakuza Apocalypse] | Takashi Miike
  • 2015 | Japan | actie, horror | 125 minuten
  • Cast: Hayato Ichihara, Yayan Ruhian, Rirî Furankî,  Riko Narumi, Denden, e.a.

Elk dorp heeft zijn gek en die van de filmwereld heet Takashi Miike. In ruim twintig jaar maakte hij meer dan negentig films, variërend van horrormusical The Happiness of the Katakuris (2001) tot misdaaddrama Agitator (2001) of het bizarre superheldenvehikel Zebraman (2004). In 2001 en 2002 regisseerde Miike zelfs een verbijsterende vijftien films. Zijn meest bekende en kritisch gewaardeerde werken zijn de Dead or Alive-trilogie (1999, 2000, 2002), Ôdishon (1999), Ichi the Killer (2001) en Thirteen Assassins (2010). Thema’s als misdaad, horror en geweld zijn de belangrijkste elementen in Miike’s werk, die zijn films overgiet met bizarre humor, rare kostuums en bloederige actie. Yakuza Apocalypse is dan ook een echte Miike: alles kan, alles mag en het is hit of miss.

Zoals wel vaker laat Miike het in deze film draaien om de yakuza, het bekende Japanse misdaadsyndicaat dat zich perfect leent voor een film. Gangster Akira (Hayato Ichihara) heeft een probleem: hij wil graag opklimmen in het wereldje en bouwt een wederzijdse band van respect op met zijn baas, de machtige Genyo Kamiura (Rirî Furankî). Helaas lijdt Akira aan een huidziekte waardoor hij geen tattoo’s kan nemen, een onmiskenbare vereiste voor de gemiddelde yakuza. Het is iets waardoor de pientere Akira altijd een buitenbeentje blijft. Baas Genyo blijkt echter een vampier die vlak voor zijn gewelddadige dood met een laatste goedgemikte beet van zijn opvolger Akira een soortgenoot maakt. Die gaat op zoek naar wraak voor de dood van zijn leider.

Wat volgt is een chaotische trip waarin vreemde humor een overdaad aan ideeën moet ondersteunen. En het is leuk, op momenten. Je kunt bijna niet anders dan met een glimlach het rariteitenkabinet van Miike op het scherm gadeslaan. Wel is elke verwachting van logische plotontwikkeling of zelfs enigszins acceptabel acteerwerk uit den boze. Dit ongeleide projectiel duurt met zijn twee uur veel te lang en wanneer het tempo uit het verhaal valt is er ook werkelijk waar geen bal meer aan. Maar charmant, gek, geestig en creatief, dat is ook dit werkje van Miike bij vlagen wel.

2-5


SLOWBURNER MET VENIJN IN DE STAART

bonetomahawk
Bone Tomahawk (2015, Zahler)
  • BONE TOMAHAWK | S. Craig Zahler
  • 2015 | VS | horror, western | 133 minuten
  • Cast: Kurt Russell, Patrick Wilson, Matthew Fox, Richard Jenkins, Lili Simmons, e.a.

Voor zijn debuut, een western met een flinke scheut horror, heeft regisseur S. Craig Zahler een fijne cast op weten te trommelen. Met name Matthew Fox (tv-serie Lost, 2004-2010), als charmeur met een grote mond, en Richard Jenkins (tv-serie Six Feet Under, 2001-2005), voor de nodige comic relief, krijgen alle ruimte zich uit te leven. Kurt Russell neemt in zijn aanwezigheid als sheriff echter het meeste gewicht op de schouders. Na zijn fijne rol in Quentin Tarantino’s western The Hateful Eight (2015) is hij ook nu weer nagenoeg perfect op zijn plek.

Zoals wel vaker in het genre neemt Zahler uitgebreid de tijd om de karakters te introduceren, het plot te laten ontvouwen en langzaam de spanning op te bouwen, zoals een kikker in een pan kokend water. Tot het moment dat het los gaat (en als het los gaat, gaat het gruwelijk, bloederig en snoeihard los) is Bone Tomahawk een langzame, klassieke western, bijeengehouden door vier complexe mannen met hoeden en revolvers, op hun paarden de horizon en hun lot tegemoet rijdend.

De esthetische schoonheid die Zahler neerzet is indrukwekkend en veelbelovend voor toekomstig werk van de 43-jarige Amerikaan. Met name de scènes gefilmd bij met natuurlijk avondlicht waarin de mannen door de Mojavewoestijn rijden zijn een lust voor het oog. Tel daarbij op dat de climax op geen enkele manier tegenvalt en je hebt een zeer fijne film die alle potentie heeft om een ware cultfavoriet te worden.

3-5


 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s