Recensie – Remember

on

Drie vragen stelt Zev Guttman (Christopher Plummer) aan de oude mannen die hij opzoekt tijdens zijn wraaktrip door Noord-Amerika:

Are you Rudy Kurlander?

Are you German?

Were you in Auschwitz?

Guttman overleefde Auschwitz, vluchtte naar de VS, trouwde met zijn grote liefde Ruth en begroef haar recent. De aan een rolstoel gekluisterde Max (Martin Landau) herinnert Zev aan zijn belofte; het opzoeken van de man die als blockführer in Auschwitz verantwoordelijk was voor de dood van hun beide families en zich schuil houdt onder de naam Rudy Kurlander. Er is echter één probleem: Zev is dement.


Gekunstelde knulligheid

remember2
Remember (2015, Egoyan)
  • Remember | Atom Egoyan
  • 2015 | Canada | drama, thriller | 94 minuten
  • Cast: Christopher Plummer, Martin Landau, Jürgen Prochnow, Dean Norris, Bruno Ganz, Henry Czerny, e.a.

Gelukkig voor Zev steekt de dementie echter alleen de kop op wanneer het scenario het toelaat. Sterker nog, deze vreemde vorm van dementie is het hevigst wanneer Zev net wakker is. Hij roept om Ruth, die al twee weken dood is, en heeft geen idee waar hij is. Gelukkig schrijft hij al vroeg in de film de aanwijzing ‘lees de brief’ op zijn arm. In die brief, geschreven door Max, het brein achter de gehele operatie, staat alles nog eens uitgelegd. Je zult begrijpen dat de manier waarop wordt omgegaan met de ziekte dementie de film niet bepaald vooruit helpt. Het is als Memento (2000, Nolan) voor oude, verwarde mensen. Een gimmick eigenlijk.

Nog storender is dat Zev’s ziekte als een plot device wordt ingezet, er wordt niet serieus met het onderwerp omgegaan. Dat is kwalijk. Zowel dementie als de Holocaust behoren niet bepaald tot onontgonnen terrein voor filmmakers, maar hebben met de juiste aanpak wel een flinke dosis dramatische potentie. Regisseur Atom Egoyan doet daar niks mee.  Dat Remember niet helemaal mislukt is te danken aan Plummer, die uitstekend is als de breekbare doorzetter Zev. De overige bijrollen fluctueren van goed (veteranen Landau en Bruno Ganz) tot bijzonder matig en die wisselvalligheid is het grootste probleem van de film. Zo dienen de kinderrollen om de onwetende kijker te vertellen hoe erg Auschwitz wel niet was – tenenkrommend is het moment waarop een jong meisje vraagt ‘What is a naa-zee?’. Het absolute dieptepunt is de gehele over-de-top-scene met Dean Norris, Breaking Bad’s (tv, 2008-2013) Hank, en zijn hond Eva (vernoemd naar Hitler’s echtgenote). En zo gaat het nog een tijdje door. Dan weer grenst Remember aan een onderhoudende thriller, dan weer schakelt Egoyan naar uitleggerige Sesamstraat-retoriek. Zo maak je natuurlijk nooit een film die serieus kan worden genomen.

De geboren Egyptenaar Egoyan maakt zijn films in Canada en draait al sinds de jaren tachtig mee. Het leverde prima indie op zoals Exotica (1994) en The Sweet Herafter (1997), maar die tijd ligt alweer ver achter ons. De laatste jaren richt hij zich op de misdaad- en thrillergenres die populairder zouden zijn bij het grote publiek. Ook Remember past in dit rijtje; een plotgedreven drama met thriller-elementen en een wat gekunstelde climax die in de lijn van de rest van de film past. Remember is knullig, nergens spannend en zelfs lichtelijk banaal.

2-0

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s