Recensie – L’Avenir

Er is wat mij betreft niet zoveel mis met pretenties in de cinema. Vaak is het een makkelijk en bovendien niet te weerleggen (want: subjectief en onmeetbaar) argument om een film af te branden. Een pretentieuze filmmaker? Prima, als het briljante filmkunst van de bovenste plank oplevert zoals bij Terrence Malick. Pretentieuze personages? Mag ook,…

Recensie – Café Society

Sinds 1982 maakte Woody Allen elk jaar op zijn minst één film. En ook daarvoor was de kleine man al ruim een decennium zeer actief. Het is een indrukwekkend wapenfeit, zeker gezien het gemiddelde niveau van zijn producties. Sommige pogingen slaagden wat beter dan anderen, maar uiteindelijk heeft elk van de 48 films die Allen…

Recensie – La Tortue Rouge

Als eerste niet-Japanse regisseur gevraagd worden om een film te maken voor Studio Ghibli – Het is nogal wat en overkwam Michaël Dudok de Wit. Isao Takahata (legende) zag Dudok de Wits Oscarwinnende short Father and Daughter (2000) en besloot er een email tegenaan te gooien. Dudok de Wit had niet de ambitie om een…

Recensie – Ma Loute

Sinds een paar jaar maakt Bruno Dumont komedies. De 58-jarige Fransman bouwde zijn reputatie als sociaal-kritisch cineast op een fundament van rauwe, blue collar-drama’s, meestal geschoten in zijn geboortestreek Frans-Vlaanderen. Het kritisch gewaardeerde P’tit Quinquin (2014), zijn eerste komedie, oogstte terechte lof; met Ma Loute overspeelt Dumont echter zijn hand. De film vervalt in over-the-top…

Recensie – Elle

Behalve de inbreng van regisseur Paul Verhoeven en editor Job ter Burg is er weinig Nederlands aan Elle. Sterker nog, Franser dan dit worden ze niet vaak gemaakt. Verhoeven leerde de taal en lijkt herboren; met de durf van een jonge hemelbestormer maakt de 77-jarige veteraan een originele thriller met aardedonkere humor. De film zelf…

Recensie – Love & Friendship

Het is een voorzichtige trend, niet zo intens als de alsmaar draaiende fantasieloze carrousel der superheldenfilms, maar toch een trend: elk jaar wordt er wel een van de klassieke Britse verhalen van literaire koninginnen als de gezusters Brontë of Jane Austen verfilmd. Pride & Prejudice (2005, Wright), Jane Eyre (2011, Fukunaga) en Wuthering Heights (2011, Arnold) zijn…

Recensie – Remember

Drie vragen stelt Zev Guttman (Christopher Plummer) aan de oude mannen die hij opzoekt tijdens zijn wraaktrip door Noord-Amerika: Are you Rudy Kurlander? Are you German? Were you in Auschwitz? Guttman overleefde Auschwitz, vluchtte naar de VS, trouwde met zijn grote liefde Ruth en begroef haar recent. De aan een rolstoel gekluisterde Max (Martin Landau)…

Recensie – The Sea of Trees

Ooit, lang geleden, was Gus Van Sant een eigenzinnig filmmaker met een duidelijke eigen signatuur. Hij exploreerde de duistere zijde van de Amerikaanse droom – minderjarige, illegale immigranten in zijn debuut Mala Noche (1986),  criminele junkies in Drugstore Cowboy (1989) en narcoleptische, mannelijke hoeren in My Own Private Idaho (1991). Die laatste film behoort tot…