Recensie – L’Avenir

Er is wat mij betreft niet zoveel mis met pretenties in de cinema. Vaak is het een makkelijk en bovendien niet te weerleggen (want: subjectief en onmeetbaar) argument om een film af te branden. Een pretentieuze filmmaker? Prima, als het briljante filmkunst van de bovenste plank oplevert zoals bij Terrence Malick. Pretentieuze personages? Mag ook,…

Recensie – Café Society

Sinds 1982 maakte Woody Allen elk jaar op zijn minst één film. En ook daarvoor was de kleine man al ruim een decennium zeer actief. Het is een indrukwekkend wapenfeit, zeker gezien het gemiddelde niveau van zijn producties. Sommige pogingen slaagden wat beter dan anderen, maar uiteindelijk heeft elk van de 48 films die Allen…

Recensie – Love & Friendship

Het is een voorzichtige trend, niet zo intens als de alsmaar draaiende fantasieloze carrousel der superheldenfilms, maar toch een trend: elk jaar wordt er wel een van de klassieke Britse verhalen van literaire koninginnen als de gezusters Brontë of Jane Austen verfilmd. Pride & Prejudice (2005, Wright), Jane Eyre (2011, Fukunaga) en Wuthering Heights (2011, Arnold) zijn…